|
Istnienie
wioski Adampol-Polonezkoy w ramach
tureckiego Stambułu to kulturowy i
historyczny fenomen. Wioska została założona
w 1842 roku w Stambule w Turcji jako wynik
zaborów Polski przez Rosję, Austrię i Prusy
w 1775 roku.
Wioska była
początkowo siedzibą Agencji Głównej Misji
Wschodniej, reprezentantów polskiej
emigracji w Stambule, zaporą przeciw wpływom
rosyjskim w cieśninie Bosfor i jako taka,
otrzymała pełne poparcie sułtanów tureckich,
stała się symbolem i początkiem duchowej i
praktycznej przyjaźni pomiędzy Polakami i
Turkami. |
| |
|
|
Wioska przypominała mieszkańcom
o czasach zaborów i o znoju
przez jaki przeszli Polacy.
Istnienie polskiej wioski w
cieśninie Bosfor było symbolem
przymierza Turków i Polaków
zapowiadającego wyzwolenie tych
ostatnich jako rezultat wojny u
boku tureckich sprzymierzeńców.
Słynne słowa ukraińskiej
wyroczni, które stały się
podstawą tego wierzenia, mówiły
o żołnierzach tureckich
ścigających wroga aż do rzeki
Horyń.
Polska miała powstać na powrót,
gdy żołnierze ci napoją w rzece
swe konie. |
 |
Słynne słowa ukraińskiej wyroczni, które
stały się podstawą tego wierzenia,
mówiły o żołnierzach tureckich
ścigających wroga aż do rzeki Horyń.
Polska miała powstać na powrót, gdy
żołnierze ci napoją w rzece swe konie.
Wioska zyskała wielką sławę i
zainteresowanie od czasów jej założenia.
Jej pierwotna nazwa brzmiała Adampol, co
znaczy wioska Adama, od jej założyciela
Adama Czartoryskiego.
Już od pierwszych lat
istnienia wioski rosło zainteresowanie
jej charakterem. Odwiedzali ją wielcy
artyści, jak Ferenc Liszt w roku 1847,
Gustaw Flaubert w 1850, pierwszy
prezydent Turcji Mustafa Kemal Atatürk,
Papież Jan XXIII, były prezydent Kenan
Evren oraz prezydent Lech Wałęsa, jak
również pisarz Pierre Loti i wielu
innych. Za każdym razem miejsce tu
wywierało na zwiedzających niezapomniane
wrażenie.
|
Nawet jeśli to bajka, to jest
ona bardzo prawdziwa. Daleko od
swojej ojczyzny, gdzieś, pośród
pokrytych lasami wzgórz
Anatolii, leży ukryta polska
wioska". Tak Polonezkoy została
przedstawiona w noweli czeskiego
pisarza Karela Drozda. O
widokach w wiosce mówił, że są
niczym uśmiech sprzed bram
nieba.
Z upływem czasu także i Turcy
zaczęli odwiedzać wioskę. Po
latach zmian miejsce to
przybrało nazwę Polonezkoy, co
znaczy "wioska Polaków".
Podróżnych wprawiały w
szczególny zachwyt występujące
tu niebiańskie krajobrazy. Dziś
Polonezkoy to jedna z
najsłynniejszych wsi na świecie,
odwiedzana przez tysiące
turystów każdego roku. Polacy
żyją tu w dalszym ciągu i
kultywują swoje tradycje. Dbają
o pamięć o kulturze i historii
swoich przodków. |
|
Obecnie
Polonezkoy jest jedną z najsławniejszych
wiosek na całym świecie. Wciąż mieszka
tutaj około 100 Polaków, którzy starają
się kultywować rodzimą tradycję i
przekazywać znajomość polskich dziejów.
Miejscowość ta jest jednym z
najpopularniejszych miejsc położonych
nieopodal centrum Stambułu znanych jako
'miejsce na weekend'. Ludzie
przyjeżdżają do miejscowych hoteli i
pensjonatów, smakując lokalnej kuchni w
popularnych restauracjach.
Polonezkoy...przedsmak nieba położony w
Stambule.
Polonezkoy
istnieje już 150 lat, a wraz z nim
ciągle istnieje polska kultura i
tradycja. Polacy między sobą wciąż
posługują się swoim ojczystym językiem,
wyznają religię swoim przodków, która
pomimo upływu czasu, przetrwała bez
żadnych zmian. Polskość wciąż żyje w
obrębie Adampola, a przypomina o niej
styl życia mieszkańców, ich rozrywki, a
także różne ceremonie (np. śluby).
|
